Burcu Çetinkaya Aslen Nereli?
Hayat bazen, insanın en çok merak ettiği soruların cevabını bulmasına, en beklemediği anlarda bir bakışla ya da bir sohbetle açar. O anlar, kalbinin derinliklerinde kaybolmuş bir cevabı bulduğun anlar olur. Bu yazıda, çok sevdiğim bir konuyu, yani Burcu Çetinkaya’nın doğum yerini keşfedeceğiz, ama biraz da kalbimi koyarak. Çünkü bazen, bir insanın köklerini öğrenmek, sadece bir yer adı ya da coğrafya dersi gibi değil, bir yolculuğa çıkmak gibidir.
Bir Anı, Bir Sorun
Her şey, Kayseri’de bir akşam yemeği sırasında başladı. O akşam, kocaman bir sofra vardı, etrafında da hayatı boyunca bir araya gelmiş insanlar… Dedeler, nineler, halalar, amcalar… Herkesin mutlu olduğu, kahkahaların birbirine karıştığı bir an. Ama bir yandan da, bazen bu kadar kalabalık arasında yalnız hissediyorum. Kendimi düşündüğümde, yaşımın bir parçası gibi olan bu yalnızlık, daha çok merakla büyüyor. Herkesin konuştuğu bir konu var, ama ben bir kenara çekilip içimden sorular sormaya başlıyorum.
İçimde fırtınalar koparken, masada bir sohbet başladı. “Burcu Çetinkaya aslen nereli?” sorusu açıldı. O an, gözlerim hemen o soruyu sormaya cesaret edemediğim için korktum. Aslında bu basit bir soru değildi, çünkü ben de Kayseri’de büyümüş ve bu şehirle iç içe bir hayat sürmüş bir genç olarak, insanlar hakkında daha çok şey öğrenmeye hevesliydim. Ama aslında o sorunun bana dokunan başka bir yönü vardı. Kim bilir, belki Burcu Çetinkaya’nın nereli olduğu da, benim gibi birinin duygularına, düşüncelerine bir cevap olabilir diye düşündüm.
Anlamlı Bir Bağlantı
Burcu Çetinkaya’nın nereli olduğunu öğrenmek, basit bir yer adı arayışı olmaktan çok daha fazlasıydı. Bir insanın köklerini bilmek, onun kimliğine dair bir şeyler bulmak, bazen insanın kendisini bulmasına da yardımcı olur. Bir an düşündüm: Burcu Çetinkaya, bir zamanlar benim gibi Kayseri’de büyümüş, bu dar sokaklarda koşmuş, bu dağlardan, bu ova manzaralarından ilham almış olabilir mi?
Aslında kaybolan sadece bir şehir adı değil, belki de herkesin aradığı o “aitlik” duygusuydu. Kendimi Burcu’nun yerine koyduğumda, onun aslen Kayseri’li olup olmadığını öğrenmenin, belki de içimdeki o belirsiz boşluğu bir şekilde dolduracağına inandım. Belki de o yanıt, bana Burcu Çetinkaya’yla daha derin bir bağ kurma fırsatı sunacaktı.
Yavaşça cevabı öğrendim: Burcu Çetinkaya aslen Kayserili değilmiş. Annesi Konya’dan, babası ise Mersinliymiş. Bu küçük bilgi, sanki bir yudum su gibi, önce boğazımda takıldı, sonra bir anda zihnimde dönen düşünceler arasında kayboldu. Belki de, içimde bir türlü yerini bulamayan o hissiyatı anlamanın tam sırasıydı. Burcu Çetinkaya’nın Kayseri’yle bir bağının olmaması, ona olan hayranlığımın bir parçasını sanki parçaladı. Ama sonra fark ettim ki, o hayal kırıklığı çok geçmeden yerini başka bir şeye bırakmıştı.
Hayal Kırıklığı, Sonra Umut
Kayseri’de yaşamanın ve burada büyümenin anlamını düşündüm. Bu şehir, onun için sadece bir yer adı olabilirdi ama benim için bir kimlikti. Bütün hayatım bu şehirde geçti, okulum, arkadaşlarım, ilk aşklarım, ilk kayıplarım… Kayseri’nin taşları, her adımda anlamını buldu. Ama Burcu’nun, bir başka şehirle büyüyen ve başka topraklardan gelen biri olduğunu öğrendikten sonra, o kadar büyük bir boşluk hissettim ki, kaybolan tek şey Kayseri değilmiş gibi geldi.
Yine de, bu hayal kırıklığı bana bir şey öğretti. Belki de burası, yalnızca bir başlangıçtı. Burcu Çetinkaya’nın kaybolan “nereli” sorusunun cevabı, bana bazen insanların köklerinin nerede olduğu değil, onların büyüdükleri topraklardan aldıkları gücün önemli olduğunu gösterdi. Önemli olan, insanın ruhunun hangi topraklarda yeşerdiği ve hangi düşlerin peşinden gittiğiydi.
Burcu Çetinkaya’nın aslında Kayseri’den olmaması, onu gözümde küçültmedi. Aksine, onu daha çok anlamaya başladım. O, diğer birçok insan gibi bir yeri, bir şehri, bir kimliği kendi hayatına katmış ve ondan bir şeyler almıştı. Ve belki de, bu yüzden bugünkü haline gelmişti. O şehirler, topraklar, insanlarla olan bağlar… Bütün bunlar onun bir parçasıydı, bir anlamda hepsi onu şekillendirmişti.
Burcu’nun Arzusu, Benim Arzum
Yazmak, bazen insanın içindeki en derin düşünceleri dışarıya çıkarma şeklidir. O akşam, hepimizin masada birbirimize bakarken söylediklerimizde, Burcu’nun kimliğini bulmaya çalışırken aslında ben de kendi kimliğimi anlamaya çalışıyordum. Kayseri’de büyümek, burada olmak… Onların benim hayatımda taşıdığı anlamı her geçen gün daha çok hissediyorum. Ama bir yandan, başkalarının kimliklerini de keşfetmek, belki de beni daha güçlü kılıyor.
Burcu Çetinkaya aslen nereli sorusuna verdiğim cevabı her düşündüğümde, Kayseri’nin taşlarında bir hatıra buluyorum. Ama bu hatıralar, artık sadece burayla sınırlı değil. İnsanlar ve onların kökleri, kimlikleri birer yolculuk… Herkesin kendine ait bir dünyası var ve her dünya, bir başka dünyayı anlamaya açık. Birbirimizi anlamak ve kabul etmek, bazen aslında her şeyin çözümü olabiliyor.
Sonuç: Anlatılacak Bir Hikaye
Sonunda öğrendim ki, Burcu Çetinkaya’nın aslen Kayseri’li olmaması, hikayemize yeni bir yön ekledi. Bu bilgi, hem biraz hayal kırıklığına sebep oldu ama aynı zamanda içimde başka bir şeyin filizlenmesine yol açtı. Her bir insanın, köklerini bulması, kimliğini öğrenmesi, hayatta bir anlam oluşturması çok önemli. Burcu Çetinkaya’nın hikayesi, onu ne kadar tanıdığımı değil, aslında kendimi ne kadar tanıdığımı sorgulamama neden oldu.
Ve belki de hayat, bu sorularla şekilleniyor. Bazen cevabını aradığın sorular, seni bir başka dünyaya açıyor. Bazen de bir insanın “nereli olduğu”, başka bir insanın içindeki en derin duyguları ortaya çıkarabiliyor.